woensdag, 3 juni 2020

Hond legt 65 km af om de weg terug te vinden naar de vrouw van wie ze houdt

Vorig jaar pikte Seneca Krueger voor het eerst haar pleeghond Zelda op. Ze had nooit kunnen voorspellen wat voor een opmerkelijke reis de hond zou maken, om weer bij haar te zijn. 

Seneca, die als psychotherapeut werkt, is pleegmoeder voor geredde honden die moeite hebben om mensen weer te vertrouwen. Ze heeft tot nu toe 30 honden opgevangen, maar Zelda was een bijzonder moeilijk geval.

“Ze kwam met medicijnen tegen angst,” vertelde Seneca aan The Dodo. “Zelda ijsbeerde. De hele dag liep ze te ijsberen of verstopte ze zich.”

De vrouw merkte dat Zelda het rustigste leek, als ze aangelijnd was, dus begon ze langzaam met een trainingslijn. Na twee maanden bij Seneca en haar twee gezinshonden te hebben gewoond, kwispelde Zelda eindelijk met haar staart.

Na vier maanden begon ze te blaffen en te spelen - hoewel ze nog steeds worstelde met onverwachte geluiden en wanneer bezoekers langskwamen.

Het moment was daar gekomen voor Zelda om een gouden mandje te vinden. De pleegmoeder reed 65 kilometer om de viervoeter naar haar nieuwe thuis te brengen. Echter, emotioneel bleek dit moeilijker dan ze had verwacht. 

“Ik moest aan de kant van de weg parkeren, omdat ik niet door mijn tranen heen kon kijken,” vertelde Seneca aan The Dodo. “Voor het eerst in mijn 12 jaar als pleegmoeder, had ik het gevoel dat ik mijn hond had weggegeven.”

Tien dagen laten na het bewogen afscheid, kreeg Seneca een verschrikkelijk telefoontje: Zelda was vermist, nadat ze van de lijn ontsnapte. De vrouw sprong meteen in de auto om haar te gaan zoeken. 

Een team van vrijwilligers, START, had ook te horen gekregen dat Zelda vermist was en hielp met de zoektocht.

Seneca stopte nooit met zoeken. Zelfs toen het kwik onder nul daalde, weigerde ze op te geven. “De koudste dagen waren de dagen dat ik de meeste tijd zocht, omdat ik wanhopig op zoek was om Zelda warm en veilig te krijgen,” zei Seneca. “[Ik] bracht uren door in de vrieskou, terwijl ik hondensporen volgde door ravijnen, bevroren moerassen en velden.”

Meer dan twee maanden later kreeg Seneca bericht dat Zelda was gespot in Minneapolis, halverwege tussen het nieuwe huis van de hond en dat van haar pleegmoeder.

Pas toen besefte Seneca dat Zelda de weg terug naar haar probeerde te vinden. 

Het gezin dat haar adopteerde, gaf Zelda administratief terug aan de adoptieorganisatie, Wags and Whiskers Animal Rescue. Seneca was heel blij haar hond terug te hebben - al was het maar op papier.  “Ze was weer van mij en ik was vastbeslotener dan ooit haar te vinden.

Twee weken later kreeg Seneca bericht dat Zelda bij haar huis was gezien. Ze zette voederplaatsen rond haar huis neer en begon vuile was op het gazon te dumpen in de hoop dat de geur Zelda gerust zou stellen. 

Een koppel nam contact op met Seneca om haar te laten weten dat ze een hele schichtige hond eten hadden gegeven, die erg op Zelda leek. Maar inmiddels was er zoveel tijd verstreken dat Seneca geen valse hoop wilde koesteren. 

“Hoewel ik echt wilde dat deze hond mijn Zelda zou zijn, wist ik dat als er een verdwaalde, bange hond op straat was, we het dier moesten helpen,” zei Seneca. “Zelfs als het niet de hond was die ik kende en beminde, en zo erg miste.”

Uiteindelijk wist het stel de uitgehongerde hond te vangen en belden ze Seneca in de vroege ochtenduren. In de kooi zag Seneca een kleine, nerveuze hond, die nauwelijks leek op de Zelda die ze ooit kende. Maar toen de manager van START arriveerde, bevestigde een snelle scan van haar chip het onmogelijke.

Na meer dan drie maanden op de vlucht had Zelda de weg naar huis gevonden!

“Het was een wonder, en wat doe je nog meer bij een wonder? Ik huilde,” vertelde Seneca. “Ik bood Zelda mijn excuses aan, omdat ik haar niet had herkend. Ik raakte haar voor het eerst in 97 dagen aan. Ik verzekerde haar dat ze voor altijd naar huis zou gaan en dat ik nooit ben gestopt met zoeken.”

Zelda heeft zich thuis goed aangepast en kon niet gelukkiger zijn om weer bij haar voormalige pleegmoeder te zijn.

“'Ze is mijn klittenband-hond geworden en is nooit meer dan een meter bij mij vandaan,” zei Seneca. “Mijn andere honden zijn ook blij dat ze terug is en verzorgen haar veel.”

Zelda heeft haar gouden mandje gevonden. “Ik had nooit kunnen vermoeden dat de hele tijd dat ik naar Zelda zocht, ze ook naar mij zocht,” voegde Seneca eraan toe. “Zelda is officieel mijn hond. Maar laten we eerlijk zijn, het is niet alsof ik een keuze had. Ze is erg volhardend.”

Angstaanjagend moment als wilde beer vrouw aanvalt die een selfie wil nemen

Indrukwekkende uil maakt zich groot om gezinskat te intimideren

Verpleegster rust uit vóór werk - volgende dag krijgt ze tranen in ogen als ze brief van haar man leest

Hond ziet dat vos tuin binnenkomt en vrolijk met zíjn speeltje speelt - tot zijn grote frustratie

Tweeling sterft nadat ze door vader in hete auto zijn vergeten - nu heeft rechter uitspraak gedaan

Moeder zegt dat ze is ontslagen omdat haar kinderen te luidruchtig waren

Indrukwekkende beelden: enorme roofvogel vliegt boven strand met laatste vangst

Dit is waarom snijplanken een gat hebben - een slimme reden die iedereen zou moeten weten!

Teefje omhelst beste vriendin vlak voordat ze zouden worden ingeslagen en redt hun levens

90-jarige man komt eindelijk uit de kast en vertelt het zijn familie op tijd voor Pride-maand

Jury is sceptisch als meisje van 13 zegt Bocelli te willen zingen - een minuut later is iedereen in tranen

Vrouw kan niet zwanger worden, dus haar 51-jarige moeder wordt draagmoeder