De moeder verlaat het gezin na een flinke ruzie – twee dagen later, schrijft haar man deze oprechte brief

Na een lange dag werken kwam een vader thuis. Hij was uitgeput en het enige wat hij wilde doen was even voetbal kijken, zonder gestoord te worden door schreeuwende kinderen of vervelende huishoudelijke klusjes.

Maar niet veel later kreeg hij ruzie met zijn vrouw, omdat ze zei dat hij haar nooit wilde helpen met de kinderen ‘s avonds. Het was niet de eerste keer dat ze hier woorden over kregen, maar die avond kreeg zijn vrouw er genoeg van. Ze pakte haar tas en vertrok.

Zijn wereld stortte in toen hij plotseling alleen achterbleef, met de kinderen. En toen na twee dagen de eerste schrik voorbij was, schreef hij deze brief aan zijn vrouw:

“Mijn liefste,

Twee dagen zijn verstreken sinds onze grote ruzie. Ik kwam om acht uur thuis uit mijn werk, en alles wat ik wilde doen was voetbal kijken.

Toen ik je zag, besefte ik meteen dat je uitgeput was en een slecht humeur had. De oudste kinderen waren de kleintjes aan het plagen.

En wat deed ik? Ik draaide het volume op de TV omhoog.

Het maakte je nog gefrustreerder. Toen het volume heel hoog stond, zei je: ‘Je zal er niet aan dood gaan, als je me een beetje helpt met de kinderen’.

Ik antwoordde geïrriteerd: ‘Ik ben net de hele dag aan het werk geweest, terwijl jij met de kinderen lekker hebt kunnen spelen.’

We begonnen te ruziën, totdat je begon te huilen. Je was uitgeput en verdrietig. Ik zei hele nare dingen en je schreeuwde tegen me. Toen zei je dat je me niet langer lastig zou vallen. Je nam een paar dingen mee, voordat je het huis verliet. Ik stond daar, met de kinderen in de woonkamer.

Ik moest eten klaar te maken voor de kinderen. De volgende dag was je nog niet terug. Ik moest dus voor de kinderen zorgen.

Ik heb toen de frustratie ervaren en uitgevonden hoe tijdrovend dingen kunnen zijn.

Ik begrijp nu hoe het voelt als je de hele dag thuis zit, maar geen tijd om even zelf te douchen.

Ik heb geleerd hoe je de melk moet opwarmen, de kleding van de kinderen moet wassen en tegelijk de keuken moet poetsen.

Ik weet nu hoe het is om de hele dag met andere mensen samen te zijn, maar niet hebt kunnen praten met iemand die ouder is dan tien jaar.

Huffingtonpost
Huffingtonpost

Ik heb geleerd hoe het is om niet ontspannen te kunnen eten, want er is altijd wel iets die iets omstoot of vies maakt.

Ik heb ervaren hoe het voelt om zo geestelijk uitgeput te zijn dat het voelt alsof je 20 uur achter elkaar kan slapen. Maar nog steeds iedere drie uur wakker wordt omdat de baby huilt.

Twee dagen en twee nachten heb ik in jouw schoenen gestaan, en nu begrijp ik je.’

“Ik begrijp waarom je zo moe bent.

Ik begrijp dat het een constante opoffering is om moeder te zijn.

Ik heb begrepen dat het vaak makkelijker is om tien uur door te brengen met collega’s en om financiële beslissingen te nemen.

Ik begrijp hoe frustrerend het is als je niet meer zelfvoorzienend bent, maar moeten vertrouwen op je partner.

Ik begrijp nu wat een offer het is om je vriendinnen niet vaak te zien, te gaan werken of gewoon een avondje uit te gaan.

Ik begrijp hoe moeilijk het is om de hele dag op te worden gesloten in het huis en dat dit voelt alsof je niets te maken hebt met het leven buitenshuis.

Ik begrijp ook waarom je zo beledigd was toen mijn moeder kritiek had op de opvoeding van onze kinderen. Niemand kent de kinderen beter dan hun moeder.

Ik begrijp ook dat moeder zijn één van de belangrijkste banen is die op deze wereld bestaat, hoewel dat niet zo wordt gezien.

Ik schrijf deze brief om te zeggen dat ik je mis, maar ook om je te verzekeren dat er nooit meer een dag voorbij zal gaan zonder dat ik dit tegen je zeg:

Je bent ongelooflijk sterk. Je bent een geweldige vrouw en moeder. Ik bewonder je. ”

Deze open en eerlijke brief is over de hele wereld verspreid. De brief laat zien welke offers moeders en vaders elke dag brengen. Deel deze brief met je vrienden als je er ook zo over denkt!